Rubriek - Voodoo

Voodoo: een manier van leven

Naar aanleiding van de tentoonstelling van de Lehmanncollectie in Genève

Het woord ‘Voodoo’ roept heel wat associaties op. Zowel in het Westen als op Haïti zelf doen de meest uiteenlopende opvattingen de ronde.

(meer lezen…)
Paul De Wolf
1 juni 2008

Zombies op Haïti

Dat er op Haïti toch zombies zouden bestaan wordt door wetenschappers niet meer betwijfeld. Men is het echter niet eens over wat het fenomeen nu eigenlijk inhoudt. Zijn het ‘levende doden’ of zijn het ‘dode levenden’ ? In het eerste geval zouden het mensen zijn die eerst vermoord (=schijndood gemaakt) en begraven worden. Nadien worden ze dan terug opgegraven om als een soort verdoofde te werken voor een grondbezitter, dikwijls een bokor (=een priester-tovenaar). In het tweede geval zijn het mensen die reeds tijdens hun leven hun persoonlijkheid zijn kwijtgeraakt en als een soort robot moeten verder leven.

(meer lezen…)
Paul De Wolf
26 oktober 2007

Water in de Voodoo

Water (de zee, bronnen, rivieren) is een belangrijke verblijfplaats van talrijke loa’s (geesten) . (meer lezen…)

Paul De Wolf
26 oktober 2007

Kannibalen en zombies

De kracht van een structuur

Laënnec Hurbon is Haitïaans priester. Hij behaalde een doctoraat in de theologie én in de sociologie. Over Haiti publiceerde hij reeds meerdere wetenschappelijke werken zoals Dieu dans le Vaudou Haitien1 (over het verband tussen religie en magie), Culture et Dictature en Haiti2 (over de relatie tussen voodoo en het Duvalierisme), Comprendre Haiti3 (handelt over verschillende aspecten van de Haitïaanse samenleving en werd reeds besproken in Ayiti Nouvèl 10). Zoals de vorige boeken is Le Barbare Imaginaire4 geen gemakkelijke brok maar het zou wel eens een standaardwerk kunnen worden.

(meer lezen…)
Paul De Wolf
26 oktober 2007

Wat is voodoo?

Haïti Voodooland

Vele opvattingen…

Voodoo is geen eenvoudige zaak. Zowel in het Westen als in Haïti zelf doen de meest uiteenlopende opvattingen de ronde. Voodoo is omhangen met een waas van geheimzinnigheid. Hij wordt onder één noemer gebracht met allerlei occulte stromingen en vaak tot magie en tovenarij beperkt. Boeken als Seabrook’s The Magic Island1 hebben tot dit negatieve beeld bijgedragen. In Haïti heeft de Katholieke Kerk zich dikwijls verzet tegen deze ‘magische’ wereld en er is menige campagne ‘anti-superstitieuse’ geweest. Maar de voodoo bleek niet uit te roeien. Rond de jaren dertig ontstond bij een aantal Haïtiaanse intellectuelen zelfs een tegenbeweging. Zij legden voortdurend de nadruk op de originaliteit en de waarde van de Haïtiaanse cultuur, waartoe de voodoo toch wezenlijk behoort. Een grote inspirator was Jean Price-Mars met zijn boek Ainsi parla l’Oncle. Hierin heeft hij het over de geschiedenis, de folklore en de godsdienst van zijn volk2. Na François Duvalier3 ontstond er spijtig genoeg een splitsing in deze négritude-beweging. Wat eens streven naar authenticiteit en originaliteit was, werd gedeeltelijk omgebogen tot manipulatiemiddel voor politieke doeleinden. Zo noemde men Papa Doc wel eens, en niet geheel ten onrechte, de ‘Voodoo-Tyrant’. (meer lezen…)

Paul De Wolf
26 oktober 2007

“Divine Horsemen. The Living Gods of Haïti”

Een klassieker over de voodoo?

Toevallig kreeg ik onlangs Maya Derens boek uit 1953 over de Haïtiaanse voodoo in handen. De titel in het Engels verwijst duidelijk naar het moment waarop sommige deelnemers aan voodooceremonies als een paard (in het Creools “choual”) door een geest (loa) ‘bereden’ worden. Ik had het boek nooit gelezen, maar het wel al ettelijke keren al dan niet met veel lof geciteerd gezien in andere publicaties.

(meer lezen…)
Paul De Wolf
1 maart 2007

De Haïtiaanse Voodoo en zijn Afrikaanse wortels

Van 6 tot 9 oktober organiseert Echanges et Synergies een interessante week over de voodoo in Haïti, met op het programma: (meer lezen…)

René Smeets
1 september 2004

Naar Soukri, een heilige plaats van de Voodoo

Een kop mierzoete koffie en dan vertrekken we, naar Soukri, een betoverende plaats waar oerkrachten aanwezig zijn. Het is een van de grote lakou’s van Gonaïves. Figaro, een slaaf met kennis van andere werelden, genas de dochter van een koloniaal. Als dank kreeg Figaro een lap grond waarop hij drie grote lakou’s oprichtte: Souvenans (Dahomey), Badjo (Nago) en Soukri (Kongo). In een overvolle bus rijden we langs de zee, dorre cactuslandschappen en vruchtbare valleien naar het noorden. Er heerst een uitgelaten sfeer en konpamuziek schelt – te luid – uit de boxen.

Sara Van den Eynde
1 september 2003

Voodoo, een heilzame toverkunst

Eindelijk is het zover: het eerste Nederlandstalige boekje over voodoo is op de markt. Het bevat vele goede dingen: de geschiedenis van de voodoo, de verschillende rituelen, het pantheon van de geesten, de invloed op de Haïtiaanse kunst, het wordt allemaal mooi geïllustreerd uit de doeken gedaan. (meer lezen…)

Paul De Wolf
1 september 2001

Voodoo op cd

Dit is niet zomaar een cd met een boekje, maar een boekje mèt cd. En wat voor één. Vierenzestig pagina’s prachtige lay-out. Boordevol kleurrijke illustraties. Schitterende muziek. We krijgen een verhelderende tekst van Maya Deren en citaten uit het werk van Harold Courlander en Melville Herskovits: allemaal grote namen uit de studie van de Haïtiaanse volkscultuur. (meer lezen…)

Paul De Wolf
1 september 2000